#draglesque

#draglesque

Al een tijdje vraag ik mij af waar de grens ligt tussen drag acts en burlesque. Eigenlijk kan ik zelf die distinctie niet zo goed maken zonder seksuele geaardheid erbij te betrekken en daar hou ik niet zo van.

Daarom ben ik ook een groot fan van Bustie La Tish. Zij treedt net zo makkelijk op in de gay scene als in de burlesquewereld. Ik snap dat hokjes soms nodig zijn, vooral als mensen groepsgewijs om maatschappelijke acceptatie vragen, maar even vaak zijn hokjes eenvoudigweg te beklemmend of zorgen ze voor navelstarende individuen.

Eigenlijk hou ik ook niet zo van Instagram, maar ik volg nu eenmaal mensen, die ik ooit gefotografeerd heb, op dat platform het makkelijkst. Voor mij blijft het nooit bij een of twee fotosessies. Ik blijf geïnteresseerd in hoe mensen die ik gefotografeerd heb zich verder ontwikkelen. Zeker als die mensen een hoogstpersoonlijke identiteit nastreven.

Zo kwam het dat ik door Angelina Loqui te volgen opeens de hashtag #draglesque zag en die heb ik uiteraard opgeslagen in de hoop een antwoord te vinden op de vraag waarom we zo’n duidelijke scheiding tussen burlesque en drag acts hebben.

Als het echt uitsluitend om seksuele voorkeur gaat, dan ben ik al snel niet meer geïnteresseerd, maar er moet meer spelen dan dat.

Voor mij hebben drag acts en burlesque met elkaar gemeen dat het draait om emancipatie of zelfverwezenlijking, maar misschien weet ik niet genoeg van burlesque om dat zo stellig te kunnen beweren.

Bovenstaande foto heb ik (helaas) niet gemaakt. Waarschijnlijk Russisch. Niet alleen door de comments in Cyrillisch schrift, maar ook door de hoofdtooi die duidelijk verwijst naar de kokosjnik, de traditionele Russische tiara.

Geef een reactie