Herdenking

Twintig jaar geleden protesteerde ik met een zeer internationale groep kunstenaars tegen het sluiten van de ‘kottekes’ of peeskamers zoals ze hier nogal bot genoemd worden van sekswerkers in het Schipperskwartier te Antwerpen. Het ging daarbij zeker niet in eerste plaats om het beschermen van de inkomsten van de vele sekswerkers in dat kwartier. We voorzagen ook dat de prostitutie in Antwerpen zich weer naar de straat zou verplaatsen en de illegale clubs. Kortom: ondergronds zou gaan, wat de veiligheid van met name de vele transgenders, die ook in de wijk werkten, niet ten goede zou komen.

Bovenstaand geïmproviseerd kunstwerk was in de haast door een aantal kunstenaars gemaakt om een op straat vermoorde transgender te herdenken. Haar naam ben ik na al die jaren kwijt, maar zij was het eerste slachtoffer van het gemeentebeleid om werkplekken rücksichtslos met planken dicht te timmeren.

Zij werd ergens in een donker straatje vermoord door een klant. Iets wat in het kwartier zelf waarschijnlijk niet zou zijn gebeurd. Sociale controle van collega’s en surveillance van politie hadden dat kunnen voorkomen.

Had iemand mij toen gevraagd hoe het transgender sekswerkers twintig later zou vergaan, dan had ik waarschijnlijk, optimistisch als ik nu eenmaal ben, gezegd dat er veel meer begrip zou komen.

Ik moest vanochtend nog denken aan die manifestatie, toen ik las dat een transvrouw in Puorto Rico doodgeschoten was, simpelweg omdat ze het damestoilet van een Mc Donald’s had bezocht.

Vervuld met afschuw door een moord om zo’n onbenullige reden, klikte ik mijn browser weg en opende de Facebook app in de hoop op wat verstrooiing. Hondenfilmpjes. Bij voorkeur Teckels, omdat ze zo lekker eigenwijs zijn.

Bovenaan mijn feed stond een bericht dat er morgen, inmiddels vandaag, op het Oudekerksplein in mijn buurtje een herdenking zou zijn voor de moord op transgender Jessyca Sarmiento die recentelijk in Parijs is vermoord.

Mijn eerste reflex was om er met een camera naartoe te gaan, zoals ik vaker gebeurtenissen in de buurt vastleg. Dat vond ik bij nader inzien niet netjes. Er lopen te veel sekswerkers rond die dat niet op prijs stellen. Daar heb ik alle begrip voor. Aan de andere kant kan het ook zo maar zijn dat een nieuwe actie om het toeristenprobleem indirect in de schoenen van de sekswerkers te schuiven, door nog meer werkplekken op te heffen of te verplaatsen, gaat zorgen dat het halfslachtig gehandhaafde fotografieverbod op de Wallen ertoe leidt dat we in de toekomst geen beeld meer hebben van hoe de rosse buurt was in haar laatste jaren.

De ironie wil dat het enige beeld dat dan nog wel overblijft van de Wallen, bestaat uit foto’s gemaakt door dezelfde toeristen die voor de teloorgang van de buurt hebben gezorgd. Qua tekst zal er ook te weinig overblijven, want dat de problemen op de Wallen vooral voortkomen uit het falende beleid van Asscher, Cohen en Van der Laan, dat is voor journalisten ook geen aantrekkelijk onderwerp. Het woord ‘mensenhandel’ in de kop van een stuk over de buurt leent zich veel beter voor clickbait.

Het is opvallend dat elke aanpassing van de prostitutiewetgeving, zoals nu in Frankrijk, altijd de hardste gevolgen heeft voor transgenders. Op de een of andere manier wordt er te weinig stilgestaan bij het gegeven dat transgender sekswerkers met heel andere en wezenlijk grotere risico’s te maken krijgen.

~HvdK

Dit bericht heeft 2 reacties.

Geef een reactie