Ik snap die man niet

Volgens het gematigd rechtse sufferdje NU.nl, dat ooit groot geworden is met weerberichten en onderbetaalde marketingmensjes die journalist mochten spelen, vindt onze Frits Huffnagel, voorzitter van de Pride Amsterdam, een discussie over de vrijheid van meningsuiting ‘hoognodig’ in Nederland.

Om te beginnen vind ik dat hij die vrijheid juist ruim heeft gehad en evenzo ruim heeft benut. Zelfs achter Oude Pekela hebben ze zijn gedachten over het vluchtelingenprobleem nu wel gehoord. Los van het feit dat vergelijkbare uitspraken dagelijks rondgetoeterd worden door politici die zich wapenen tegen fictieve plannen van regeringen om aan rassenomvolking te doen, is een discussie over vrijheid van meningsuiting een beetje irrelevant, zeker als alle denkbare platformen je uitspraak al breed verspreid hebben.

Een discussie over het feit dat meningen die je openbaar uitgalmt soms nare consequenties hebben, is dat dan soms een relevante discussie? Stel dat ik tijdens twee minuten stilte op de Dam naar de koning iets onschuldigs roep als: ‘Hé Baardmans, niet zo’n strak bekkie!’ Dan blijkt er in Amsterdam opeens voldoende handhaving te zijn om me binnen seconden af te voeren. Wil ik vervolgens vanuit het politiebureau een discussie over vrijheid van meningsuiting opstarten, dan zal dat weinig klankbord vinden. Huffnagel die in stilte achter de coulissen verdwijnt zonder al te veel gekrakeel, dat is pas relevant.

Het zou mijnheer Huffnagel immers toch deugd moeten doen dat hij niet stilletjes is afgevoerd naar een werkkamp, nog voordat zijn boodschap een breed publiek wist te bereiken, zoals in andere landen gebeurt waar daadwerkeijk een gebrek aan vrijheid van meningsuiting is. En ook de krokodillentranen bij Wakker Nederland moeten hem toch op z’n minst de steun geboden hebben om voortaan helemaal geen blad meer voor de mond te nemen.

Het zijn vooral de organisaties die hij indirect vertegenwoordigt, die wakker liggen van zijn uitspraken en zij eisten zijn aftreden. De rest van de wereld dacht gewoon: ‘Ach, nog meer van hetzelfde geblaat. Maar nu van iemand van wie we nog nooit gehoord hebben.’

Veel interessanter aan al dit clichémannetjesgedrag vond ik de uitspraak van de rest van het bestuur. Daags nadat bleek dat er een probleem was met de uitspraken van Huffnagel, wisten zij niet hoe hard ze moesten roepen dat het de privémening van Huffnagel betrof en dat wij als naïeve burgers niet moesten denken dat zij daar in het bestuur eenzelfde mening waren toegedaan.

Ja, inderdaad. Wie wil er immers te boek staan als iemand die een gevluchte Iraniër, op het punt ter dood veroordeeld te worden vanwege zijn geaardheid, bij de Griekse grens een klopje op de schouder zou geven met de tekst: ‘Ik heb op YouTube die filmpjes gezien van homoseksuelen die van een hoog gebouw afgegooid worden, maar volgens mij ziet het er erger uit dan het in werkelijkheid is. Je bent dood voordat je er erg in hebt. Het ga je goed, medestrijder voor de goede zaak! En doe de groeten aan onze broeders en zusters in het thuisland.’

Een weekje later stapt dan alsnog dat hele bestuur op. Wat overigens vrijwel niemand van hen heeft gevraagd. Deelden ze dan bij nader inzien toch de mening van Huffnagel?

Niet zonder megalomanie wordt er vervolgens geroepen dat oud-wethouder Carolien Gehrels moet komen opdraven als ‘formateur’ van een nieuw bestuur. Alsof de teloorgang van deze groep veredelde kermisklanten een kabinetscrises is. Aan misplaatst gevoel voor drama geen gebrek.

Jongens, jongens, toch. Is er weer eens een testosteronbommetje ontploft? Laat die man lekker in zijn eentje opstappen en leer iets over verantwoordelijkheden naar de groepen die je direct of indirect vertegenwoordigt.

Ik snap wel waarom Huffnagel zoveel moeite heeft om op te stappen. De pot met inkomsten wordt immers pas met creatief boekhouden verdeeld nadat de Pride is geweest en niet daarvoor. Misschien moeten we, in plaats van de vrijheid van meningsuiting breed ter discussie te stellen, eindelijk eens een einde maken aan die steeds hechtere verstrengeling van bedrijfsleven en het bestuur van de Canal Pride. Die discussie wil ik graag aangaan, alhoewel ik best wil geloven dat er alleen bedrijven meedoen aan die parade, die ook LHBTQi-vriendelijke werkgevers zijn. Nou ja, voor een deel wil ik dat wel geloven. Ik ben niet het type dat op elke slak zout legt.

Hans van der Kamp

Geef een reactie