Tweet van de week

De algoritmen weten ons wel te vinden. Zoek je vaak op termen die met genderdiversiteit te maken hebben, dan krijg je op social media ook alles dat er direct of indirect mee te maken heeft in je feed voorgeschoteld.

De dag begon vandaag triest. Het zoveelste filmpje van een transvrouw die in een ver land land gestenigd werd. Even hoop je dan dat het een repost is van een filmpje dat je eerder gezien hebt, maar nee, het moet natuurlijk steeds weer een nieuw filmpje zijn, gemaakt in weer een ander land, op weer een ander continent. En dan opeens loop je tegen onderstaande Tweet aan:

Rainbow house and flag

Angie Bouros, die regelmatig met verbaal en fysiek geweld te maken kreeg, schilderde haar hele huis, met hulp van buren en vrienden, in de regenboogkleuren. Een duidelijke statement. Duidelijker kan het eigenlijk niet. They picked the wrong person to pick on, is haar nuchtere commentaar.

Of je met klein geweld of groot geweld te maken krijgt, de achterliggende gedachte van de mensen die lastig vallen of zelfs moordlustig worden, is dat ze iets niet kunnen accepteren. Tussen iets niet kunnen accepteren en overgaan tot (dodelijk) geweld, daar zit normaal een wereld tussen, maar bij transvrouwen gaat dat kennelijk niet op. Op de een andere manier wekken die, geheel ongewild, oerinstincten in sommige mannen op. Instincten die voor weldenkende mensen moeilijk te bevatten zijn.

Die agressie naar transvrouwen vind je bijna overal op de wereld en bescherming van politie of buurtbewoners laat het maar al te vaak afweten. In dit specifieke geval is er in ieder geval steun van de buurt, en dat zou vaker zo moeten zijn.

Heb je zelf met agressie te maken? Richt je dan tot Roze in Blauw!