Transgender Day of Visibility

Vandaag, 31 maart, is het International Transgender Day of Visibility. Nu is er voor elke dag van het jaar een dag waarop ons gevraagd wordt om stil te staan bij een groep mensen in onze samenleving, dus waarom is deze dag dan toch zo bijzonder?

Nou, er zijn veel redenen te noemen waarom we stil zouden moeten staan bij het lot van transgenders en die redenen kennen de meesten van ons die het nieuws volgen wel. Op social media ontkom je er ook niet aan of je wordt wel ergens geconfronteerd met een filmpje van een transgender die gestenigd wordt door woedende omstanders.

Het komt zo vaak voor, dat je in de verleiding zou kunnen komen om te denken: Ach, dat is ver weg en in die landen worden nu eenmaal mensen gestenigd. Dat is hun cultuur.

En dat is nou precies iets wat niet klopt. Er is bijna geen land op aarde te bedenken waar transgenders niet veel meer risico lopen dan welke andere groep in de maatschappij ook. Ze worden onevenredig vaker slachtoffer van seksueel misbruik, gedwongen prostitutie of moord.

Vaak wordt er door patriarchaal ingestelde politiemensen ook wat makkelijker de andere kant uitgekeken. De gedachte is dan: Als je je voordoet als vrouw, dan moet je ook niet raar opkijken van agressie als iemand ontdekt dat je eigenlijk een man bent.

Daar zit nu precies het probleem. De mannen die de grootste moeite hebben met transgenders, dat zijn nu juist de mannen die een onderliggend probleem hebben met hun eigen seksualiteit. Ze twijfelen aan hun eigen mannelijkheid, of ze vallen juist op de nog nauwelijks zichtbare mannelijke kenmerken van een transgender en worden daarmee geconfronteerd met het feit dat ze misschien toch niet zo 100% hetero zijn als ze gedacht hadden.

Ik heb het in mijn omgeving vaak genoeg zien gebeuren dat mannen met een uiterst macho uitstraling vielen op een transgender om dan uiteindelijk in een relatie met die trans gewelddadig te worden. Waarschijnlijk ontstaat die agressie dan door hun eigen onzekerheden, maar daar hebben transgenders niets aan. Die willen net zoals u en ik veilig door het leven kunnen.

31 maart 2020 zou, wat ons betreft, een bijzondere International Day of Visibility moeten zijn, omdat zoveel transgenders al heel lang op een wachtlijst staan om hun leven, na medische ingrepen, definitief vorm te kunnen geven. Veel van hen hebben al maanden de dagen af zitten te tellen, vaak in eenzaamheid met bijzonder weinig steun van hun oude netwerken, totdat ze eindelijk bovenaan de wachtlijst komen en dan opeens zorgt een pandemie er voor dat het geheel onduidelijk is of en wanneer ze medische hulp krijgen.